merhaba hayat

  • 8/7/2007 - çaresizlik
  • Ne garip bir ülkede yaşıyoruz dostlar.

    Yıl 1998 yer çeşme üniversite sınavı sonuçlarını bekliyorum. gelen sonuç hayal kırıklığı . Ösym nin gönderdiği zarftan bir avuç hüzün çıktı. ek yerleştirme ile sınıf öğretmenliği bölümünü kazandım. 4+2 yıllık okul sürecinde tek bir amacım vardı "öğretmen olmak".ben okul sürecindeyken veterinerler tarih mezunları ziraatçiler öğretmen olarak atandı.

          şimdi sıra geldi asıl soruna . biz okulu bitirdiğimizdedediki devletimin büyükleri sen yeterince sınanmadın bir de ben sınayacağım aptal bir sınavla senin bilgini ölçeceğim.

          ben ve yaklaşık 100 bin arkadaşım amaçlarımızdan ideallerimizden ve mesleğimizden soğuduk, soğutulduk.

          ocak 2007 den beri neredeyim biliyomusunuz....

          arnavutköy polis meslek eğitim merkezinde eğitim alıyorum

          POLİS OLUYORUM ANLAYACAĞINIZ GİBİ

          dedik ya zarftan hüzün ve bir demet göz yaşı çıktı kaderimize .nerede ve ne zaman akıtacağımız bize kalmış olarak...........

          "DEVLT BÜYÜKTÜR"

           GALİBA BİRAZ FAZLA BÜYÜK  biz küçük kaldık bizi göremedi

     

    Yorum ( yok ) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

  • 16/3/2007 - YOKLUK VE YOKSUNLUK
  • MERHABALAR ÖNCE

         yazıyı yazmaya başlarken hiç aklımda yokken birden memleket düştü aklıma.Memleketim . Hiç görmediğim hiç yaşamadığım ve çok büyük olasılıkla hiçbir zaman da yaşamayacağım bir memleket benimkisi.

         Yüksek, kıiın kar yaışlı yazın seyrek bir yerdirbenim memleketim. Beyaz ile yeşilin birbirini tamamladığı, çoğunlukla hiç bir  zaman kavuşamadıkları bir memleket.

          Hep yaşamayı isteyip hep de büyüklerimden dinlediğim, o büyük hikayelerin , o büyük eğlencelerin kocaman hayallerin yaşandığı bir memleket.

          Utanmalıyım sanırım bu memleketekatşı herhangi bir bağımın olmayışından. çünkü hayatıın hçbir döneminde öyle çok istemedim oraya gitmeyi. bize "orada bir köy var uzakta o köy bizim köyümüzdür . gitmesek de gelmesek de " diye bşlayan yalanlar öğretildi hep. Çaresizce uutsuzca UTANMAZCA buyalanların arkasına saklandık. Ne yaşadıımız yerli olabildik ne de memleketimize aitiz artık. Memlekete gitsek buraya ait değilsiniz derler. başka yelerde de siz buralı değilsiniz sonradan geldiniz derer.

         Şimdi cevap istiyorum. Daha doğrusu hesap istiyorum. Kim yada kimler sebep oldu bizim memleketimizde yaşamamıza egel olan. Kimler bizim en azından tatillerde memleketimize gitmemizi engelledi. Kim sattı köydeki evlerimizi. Köyde kapımızda duran köpeğimize neler oldu.

          Yada şuna cevap verin  NELER YAŞADINIZ MEMLEKETTE DE  ARKANIZA BAKMADAN KAÇTINIZ?????

     

         

         

         

    Yorum ( yok ) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

  • 23/7/2006 - NEYE VE KİME HAYIR
  • Dünya halkları zaman zaman şu anda yaşadığımız ortamın içinde bulmuşlardır kendilerini. Yanıbaşlarında yaşayan , ya da yaşamaya çalışan , bir halkın  yok ediliş süreci ile.

            Evet  israilin Filistin'i yok etmeye çalışmasından ve tüm dünyanın bu kıyım ve zulüme seyirci kalmasından bahsediyorum. Nasıl bir 21. yy. da yaşıyoruz ki  katliamlar haklı bir dava imiş gibi savunulmaya çalışılıyor. Üstelik sürekli sivilleri hedef almasına bile kimse ses çıkarmıyor. Anladık arkalarında amerika var ancak bir tek amerika nasıl oluyor da tüm dünyayı susturabiliyor. Görünen o ki yahudiler bir zamanlar kendilerine uygulanan toplu kıyımın intikamını filistinlilerden almak istiyor.

            Oysaki ezilen halklar bir başka halkı ezmeye çalışmamalıdır.Zincirleme etkiler sonucu bir gün yine ezilmeye başlayabilirler.

             Bir zamanlar yok edildikleri için savaşa hayır diyen yahudiler şimdi filistinlilerin kökünü ezerek kurutmaya çalışıyor. Bir zamanlar kendilerini tanımayan amerikayı arkalarına alıp bir başka zayıf ve çaresiz halkı yok etmeye çalışıyor. Yaşasın ile başlayıp kahrolsun ile biten sloganlar atılıyor.

             Unutulmamalıdır ki taşlar ve sapanlar onları tutan ellerin azmi ile tank ve top mermilerinden daha tehlikeli olabilir. Yeter ki tutabilecek elleri bir top mermisi tarafından yok edilmemiş olsun.

     

    Yorum ( yok ) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

    Hakkımda

    henüz görevine başlayamamış bir sınıf öğretmeniyim

    Bağlantılar

  • Ana Sayfa
  • Profilim
  • Blog Arşivi
  • Arkadaşlarım
  • e-posta
  • RSS
  • ardahan dedegül köyü

    Kategoriler

    Arkadaşlarım

  • denizzeyrek

    Reklam

  • Sayfa: 1 - Toplam: 1
    Son Sayfa |